بنویس از سر خط

samira-2-ordibehesht — Tue, 21 Aug 2007 17:49:18 GMT

بازم دلم گرفته گريم اختياري نيست گريم اختياري نيست

اخه جز غصه منو كاري نيست

يه عمره از محبت بي نصيبم اي خدا من غريبم اي خدا

چرا جز غصه منو كاري نيست؟

اگه عشق همينه اگه زندگي اينه نمي خوام چشام دنيا رو ببينه

از لبهاي سردم خنده گريزونه راز دل خستم هيشكي نمي دونه

بازيچه شدن تا كي؟دل رو گول زدن تا كي؟افسردگي تا كي

دل به هر كي دادم بيوفايي ديدم چه رنج هايي كه عمري از عشق كشيدم

اگه عشق همينه اگه زندگي اينه نمي خوام چشام دنيا رو ببينه

samira-2-ordibehesht — Sun, 12 Aug 2007 18:51:18 GMT

لحظه ها در پي هم مي گذرند

و من همچنان در انتظار ديدنت لحظه ها را

به ياد لحظه ديدار

يك به يك مي شمارم

samira-2-ordibehesht — Sun, 05 Aug 2007 18:16:46 GMT

امشب به چشمک ستارگان که از اعماق آسمان نثارم می کنند می نگرم

اما هیچ اثری از عشق در چشمک نورانی آنان نمی یابم

امشب دلم گرفته است و حتی درخشش ماه هم نمی تواند مرهمی برای قلب شکسته ام باشد

امشب سیاهی آسمان با سیاهی چشمانم یکی شده است و

قطرات باران که نرم نرمک بر بام گونه هایم می بارند و مرگ عشق را یاد آور می شوند

امشب بوسه ستارگان بر لبان معشوق دردی از عشق نمی کاهد

نمی دانم چرا امشب هوا بوی مرگ می دهد

نمی دانم چرا امشب نسیم عشق را بر گونه هایم حس نمی کنم

امشب از عشق خالیست و من هنوز نمناکی گونه هایم را احساس می کنم

واین بار گریه آسمان هم با من همراه شده است و

صدای باریدن آن بر گونه های زمین به صراحت به گوش می رسد

من و باران و شب و آسمان یکی شده ایم و

همگی به حال عشق و سوگند های شکسته شده عاشقان به قداست عشق می گرییم و

امشب صدای گریه من و آسمان در طبیعت طنین انداز شده است و

سکوتی که مرگ عشق حاکم کرده است می شکند

samira-2-ordibehesht — Fri, 27 Jul 2007 19:29:18 GMT

سلام بالاخره از شر کنکور راحت شدم

خوابي ديدم

خواب ديدم در كنار ساحل با خدا قدم مي زنم

بر پهنه اسمان صحنه هايي از زندگيم همچون برق از جلوي چشمانم گذشت

در هر صحنه دو جفت جاي پا روي شن ها ديدم

يكي متعلق به من و ديگري متعلق به خدا

وقتي آخرين صحنه درمقابلم برق زد به پشت سروجاي پاهايمان روي شن ها نگاه كردم

متوجه شدم كه چندين بار در طول مسير پر پيچ وتاب زندگي ام فقط

يك جفت پا روي شن نقش بسته آن هم در سخت ترين و غمگين ترين دوران زندگيم

دلم شكست و به درگاه خداوند شكايت كردم:

خدايا تو كه گفتي بودياگر به دنبال تو بيام در تمام راه با من خواهي بود

تو كه گفتي هيچ گاه تنهايت نخواهم گذاشت

ولي نمي فهمم چرا تو در سخت ترين لحظات زندگي ام

هنگامي كه بيش از هر وقت ديگري به تو احتياج داشتم مرا تنها گذاشتي؟

خداوند با مهرباني پاسخ داد:دوست عزيزم

من همواره در كنارت بوده ام و هيچگاه تو را تنها نگذاشته ام

اگر در سختي ها ،آزمون ها، و رنج ها فقط يك جفت پا ديدي

زماني بود كه تو را در آغوشم حمل مي كردم

نامت را خورشید می گذارم،اما نه خورشید را غروبی است ، نامت را رود می نهم افسوس که رود هم انتهایی دارد ، تو را بهار می نامم اما نه خزانی در پیش است

پس تو را عشق می نامم در صدف قلبم ٌ جاودانه جاودانه

samira-2-ordibehesht — Tue, 03 Jul 2007 18:21:18 GMT

سلام

با عرض معذرت از دوستانی که در پست قبلی نظر گذاشتند مجبور شدم اون پست راپاک کنم و خودم هم نتونستم بیشتر نظرها رو بخونم پس از دوستانی که نظر گذاشتند خواهش می کنم دوباره نظراتشون رو واسم بذارند ممنون از همه شما

این اپ باقی می مونه تا بعد از کنکور تا ۵ مرداد بعد از کنکور دوباره میام با یه اپ توپ

دعا یادتون نره

samira-2-ordibehesht — Sun, 24 Jun 2007 18:00:18 GMT

گريد به حالم كوه و در و دشت از اين جدايي

مي نالد از غم اين دل دمادم فردا كجايي؟

سفر بخير مسافر من گريه نكن بخاطر من

باران مي بارد امشب دلم غم دارد امشب

آرام جان خسته ره مي سپارد امشب

در نگاهت مانده چشمم شايد از فكر سفر برگردي امشب

از تو دارم يادگاري سردي اين بوسه را پيوسته بر لب

قطره قطره اشك چشمم مي چكد با نم نم باران به دامن

بسته اي بار سفر را با تو اي عاشق ترين بد كرده ام من

رنگ چشمت رنگ درياست سينه من دشت غم ها

يادم آيد زير باران با تو بودم با تو تنها

زير باران با تو بودم زير باران با تو تنها

باران مي بارد امشب دلم غم دارد امشب

آرام جان خسته ره مي سپارد امشب

اين كلام آخرينت برده ميل زندگي را از سر من

گفته اي شايد بيايي از سفر اما نميشه باور من

رفتنت را كرده باور التماسم را ببين در اين نگاهم

زير باران گريه كردم بلكه باران شويد از جانم گناهم

samira-2-ordibehesht — Mon, 18 Jun 2007 11:32:18 GMT

هميشه به درد دل اين آن گوش مي دهم ولي هيچ كس به دردهاي دل من توجهي ندارد هميشه سنگ صبور ديگران بودم اما هيچ كس سنگ صبور من نشد همشيه ديگران را مي خندانم ولي هيچ كس از گريه هاي پنهاني من خبر ندارد هرگز نخواستم بگذارم كسي گريه كند ولي هيچ كس حتي از من نپرسيد چرا گريه مي كنم هميشه ديگران را به زندگي اميدوار كرده ام هميشه گل اميد را به اين و آن هديه كرده ام اما كسي نفهميد كه من خود به زندگي اميدي ندارم هرگز نگذاشتم كه دوستانم در كنار من احساس تنهايي كنند اما هيچ كس ندانست كه من چقدر تنهايم خدا را هميشه در ذهن اين و آن زنده مي كردم ولي دست خدا از زندگي خودم هميشه دور بود كسي از من نپرسيد كه چرا در اوج جواني موهاي سرم سفيد شده يا چرا پيچ و خم زندگي در اين سن كم در پيشاني من نمايان شده براي صداي دل عزيزانم احترام خاصي قايل بودم اما كسي صداي بلند شكستن دل مرا نشنيد هرگز نخواستم از غصه هايم برايشان بگويم اما هميشه گوش شنواي غمهاي ديگران بودم دل پر درد من ديگر به اين چيزها عادت كرده به فريادهاي خاموش به آرام آرام شكستن به گريه هاي شب هنگام در زير نور ماه به تنها رفتن در راه مي گويند خرافات است اينكه هر كس طالعي دارد ولي چه خرافات قشنگي است من خرافات را دوست دارم چون زندگي ام با آن گره خورده طالع من همين است كه تنها بيايم و تنها بمانم و تنها بميرم من اين طالع را دوست دارم چون منحصرد به فرد است اين طالع در انحصار من است از آن من است اگر سرنوشت هر انساني در دستان خودش است اين من هستم كه اسير دستان سرنوشت شوم خودم هستم من اين سرنوشت را دوست دارم كاش ديگران بدانند كه من اين گونه هستم اين گونه مي مانم و اين گونه مي ميرم

samira-2-ordibehesht — Tue, 05 Jun 2007 14:15:18 GMT

وقتي تو آمدي پاييز دلم بهار شد ، كوير دلم گلستان شد
وقتي تو آمدي قلب شكسته ام پر از عشق شد ، زندگي ام پر از طراوت و تازگي شد
تو مانند باراني بر روي من باريدي و تن خسته و غم زده مرا پر از طراوت عشق كردي
تو مانند گلي در باغچه قلبم روييدي و قلب سوخته مرا گلستان عاشقي كردي
تو مانند مهتابي بر آسمان دلم تابيدي و دل تاريك مرا پر از نور عشق خودت كردي
تو با گرماي وجودت زمستان سرد دلم را گرم گرم كردي
وقتي تو آمدي احساس ميكردم دنيا مال من است چون تو دنياي مني
وقتي تو آمدي خوشبختي را با تمام وجود حس ميكردم چون تو همان اميد زندگي مني
تو كه آمدي مرغ عشقي كه در باغ دلم نشسته بود آواز عاشقانه اش را شروع به خواندن كرد …
تو كه آمدي تمام خاطرات گذشته ازدفتر دلم سوزاندم ، و همه را از صندقچه قلبم بيرون ريختم و از يادم بردم
تو كه آمدي عاشقي برايم پر معنا تر از گذشته شد ، كلام دوست داشتن مقدس تر از هميشه شد
داستان ليلي و مجنون برايم واقعي تر از قبل شد
تو كه آمدي تنهايي به عزا نشست ، غم سفر كرد و قلبم به استقبال عشق رفت
وقتي توآمدي ساحل درياي دلم پراز مرواريد وصدف شد،و ديگردر كنار ساحل تنها نبودم تو نيز با من بودي
تو كه آمدي شبهاي شهر ستاره باران شد ، دروازه شهر گلباران شد
تو مانند يك نواي عاشقانه در قلبم نشستي و قلب مرا با آن نواي آرامت پر از محبت كردي
تو مانند پرنده اي در دلم نشستي و با پروازت در آسمان دلم ، به من غرور پرواز به دشت عشق بخشيدي
تو مانند يك خاطره شيرين در دفتر عشقم مي ماني و خواهي ماند
در صندقچه قلبم راميگذارم وكليدش راهمراه با چشمانم که فقط تو رامي جويدبه تو که بهتريني هديه مي دهم

samira-2-ordibehesht — Thu, 24 May 2007 20:34:18 GMT

ای کاش جمله زیبای دوستت دارم بی هیچ غرضی بر روی زبان ها جاری بود

ای کاش از گفتن جمله دوستت دارم

از ترس سوتفاهم ها و غلط اندیشی ها باز نمی ایستادیم

ای کاش محبت بی هیچ چشمداشتی

حتی

چشم داشت محبت به او که دوستش می داریم هدیه می دادیم

ای کاش جمله دوستت دارم را به هوس نمی آلودیم

                                                               ای کاش.............

samira-2-ordibehesht — Fri, 18 May 2007 19:19:18 GMT

من گلی بودم

رگ هر برگ لرزانم خزیده

در شبی تاریک روییدم

تشنه لب بر ساحل کارون

پیکرم فریاد زیبایی

سکوتم نغمه خوان لبهای تنهایی

دیده گانم خیره در رویای شوم سرزمینی دور و رویایی

که نسیم رهگذر در گوش من گفت

افتابش رنگ شاد دیگری دارد

عاقبت من بی خبر از ساحل کارون

رخت بر چیدم

در ره خود بس گل پژمرده دیدم

چشم هاشان چشمه خشک کویر غم، تشنه یک قطره شبنم

من به انها سخت خندیدم

من گل پژمرده ای هستم

چشمه هایم ،چشمه خشک کویر غم

تشنه یک بوسه خورشید

تشنه یک قطره شبنم